30.10.07 Eerste weken
November 17th, 2007Lieve mensen allemaal,
Ik ben hier nu bijna twee weken. En ik moet zeggen dat het al wat geweest is. Vorig weekend ben ik bij de familie gebleven en ik moet zeggen dat ik nog steeds niet gewend ben aan hun niets doen. Ze kunnen dan bijvoorbeeld een hele voormiddag thuis zitten en neit veel meer doen dan een beetje tv kijken en eten. Eigenlijk echt niets. Eerst vroeg ik nog om gewoon een wandeling te maken in de tuin, die ik nog niet gezien had (overigens niet veel soeps, wat uitgedroogd gras, niet veel meer), maar dan na 2 minuten was het dan van “go home”. Ze blijven thuis, of bij de buren (allemaal familie) en dat is het. Zondag was het een hele dag familieuitstap. Allemaa goed en wel, maar ik ben nog nooit zo toeristisch geweest. Ze zijn toeristischin hun eigen land. Familiefoto hier, nog een bij de zonnebloemen. Zelfs in zo een toeristentreintje gezeten. En ze waren er zo trots op dat ze mij die plaats konden laten zien. Geen idée of ze het puur voor mij deden, want communicatie is een onmogelijke zaak. Mijn gastvader kan een beetje Engels, maar dan vraagt hij me iets, ik antwoord, hij knikt en na 5 minuten vraagt hij hetzelfde. En altijd over het verschil met Belgie.
Maandag en dinsdag vooral thuis geweest, ook eens naar de stad en dat was wel een belevenis. Overall eten, gewoon op het voetpad, kraampjes, kraampjes aan brommers die rondrijden. Huizen zijn meer hutten, alles heel open. Eigenlijk vond ik het er heel gezellig uitzien. En het is niet per se armoedig, binnen in die hutten is het best mooi. Wel overall veel vuil en stof.
Woensdag dan gaan werken, in de voormiddag zit ik in een daycare bij het weeshuis, en in de namiddag doe ik gewoonlijk mee met de animatie voor de weesmeisjes.
Er zaten ook twee vrijwilligsters, een van Belgie (ook een Els) en een van Nederland. Die van Nederland is nu weg, en nu geef ik in de namiddag een uurtje les Engels aan de vrouwen van het kantoor, samen met Els. Niet gemakkelijk. Het was wel echt een verademing om een beetje Nederlands te kunnen praten.
Mijn gezin komt me hier altijd ophalen na het werk. Ze zijn overbeschermend. Ook wordt niets te voet gedaan. Ook als het maar 200 meter is nemen ze de auto.
Ook veel naar de markt gegaan, alles is hier inderdaad heel goedkoop, vooral het eten. Er is dan ook heeeel erg veel eten, ze doen hier werkelijk niets anders. De marken liggen vol. en inderdaad, vaak wil ik gwoon niet weten wat ik eet. Ik heb nog geen levende garnalen, wel rauwe scampi gegeten. En gefrituurde varkenshuid…
Ook al een aantal religieuze ervaringen. Een begrafenis, een boeddhistische feestdag. Heel speciaal, heb er ook speciale kleren voor gekregen.
Weekend was vreemd, het grote cutuurverschil was heel vaak voelbaar. Ook wel tof, veel bij de mensen die hier allemaal rondlopen, en dat zijn er veel, geweest. Iedereen is ongelofelijk vriendelijk. Nu terug aan het werk en morgen of donderdag ga ik naar school. Geen idée wat ik daar moet doen. Ik leef hier vaak van uur op uur. Weet toch niet wat er gaat gebeuren. En de taal, ja, die ben ik aan het proberen leren.
Ik zou nog veel kunnen vertellen maar ga het hierbij laten voor vandaag.
Liefs, Els