Bangkok!
…
Ongelofelijk hoe kleurig alles hier is. De vijfde December was het de verjaardag van de koning. De 80ste verjaardag dan nog wel. Voor de Thai was het een heel belangrijke dag. Het is ongelofelijk hoeveel ze van hun koning houden. Hij regeert dan ook al 60 jaar en heeft heel veel voor hen gedaan naar het schijnt. Zo heeft hij ervoor gezorgd dat de watervoorziening in orde is en heeft hij altijd door het land gereisd om te zien wat de mensen echt nodig hebben. Toen ik hier net was heeft hij een aantal weken in het ziekenhuis moeten doorbrengen. Man, ongelofelijk hoe blij ze waren als alles goed bleek te zijn. Ze zien hem als hun vader en zijn heel bang voor de dag dat hij sterft.
Op zijn verjaardag droeg iedereen geel. De kleur van maandag, de dag dat hij geboren is. En die avond was er een soort plechtigheid met kaarsen. Iedereen heeft dan een kaars in zijn hand en zingt het nationale volkslied en nog andere liederen voor hun ‘vader’. En dit alles afgesloten met vuurwerk. Daar houden ze van.
Vorig weekend ben ik een weekend naar Bangkok gegaan. Met Liu Wei (die Chinese jongen) en Marleen, een Nederlandse vrijwilligster waar ik mee samenwerkte in het weeshuis. Zeer tof weekend. Wel spannend soms in een stad die zo ongelofelijk groot is, waar je niets kent en waar je de taal niet spreekt. We logeerden in de backpakkerswijk van de stad. Ik wist echt niet wat mij overkwam toen ik daar toekwam op de scootertaxi die ons daar had gebracht. Ik had 2 maand tussen de Thais gezeten, bijna allemaal kleiner dan mij, allemaal donker. Daar kwam ik terecht in een tot markt omgbouwde straat vol farang (dat betekent vreemdeling en dat hoor ik genoeg op de markt hier), vol blonde haren, blote schouders, dreadlocks, kleurige kleren, ongelofelijk grote mensen. Talen die te verstaan zijn. Ik voelde mij echt een vreemdeling tussen de westerlingen met mijn gele T-shirt met het koningsembleem.
Bars, pubs, cubs. Die avond zijn we iets gaan drinken in een muziekbar waar nog andere vrijwilligers zaten. Het was wel speciaal om een buitenlander te zijn tussen de buitenlanders en niet de buitenlander tussen de Thais. Ook wel interessant, al die reizigers die een klapke komen doen. Belgen oa.
De volgende dag Bangkok ingetrokken gewapend met kaart en Trotter. Het oude Bangkok kunnen zien vanuit de boot. We voeren op de grachten waar de mensen in hutten wonen ongeveer op het water. Met heel weinig middelen maar vaak wel heel kleurig. En als je de grachten uitkomt zie je dan het contrast tussen de hutten en de skyline van Bangkok. Ook mooie tempels bezocht. Oa de liggende Boeddha gezien, zeer indrukwekkend met zijn 45m lengte en 18m hoogte in een tempel die net groot genoeg is.
Die avond in de backpakkerswijk was volledig anders. Als je he teens observeert zie je dat alles in die wijk daar is voor ons entertainment. De muziekanten van de muziekba speelden vooledig dezelfe nummers, de meest bekende klassiekers, nummers die iedereen kent. Ik liep die gitarist tegen het lijf en die begon tegen mij te praten. De gewone vragen. Bleek dat hij bijna geen Engels kon, hoewel zijn nummers zelfs goed uitgesproken zijn. Alles wat ze er doen doen ze voor de westerlingen.
Ik wilde mij daar in Bangkok ook geen tourist voelen. Probeerde mijn klein beetje Thai uit op de verkopers die je proberen afzetten. Ze klampen je echt aan. Het was soms zo erg dat ik gewoon zei van kijk ik ben een student en ik werk hier in Thailand. Klamp anderen aan aub.
Zondag zat ik dan alleen met mijn Chinese ami. Zalig cultuurverschil trouwens tussen ons. Hij begrijpt niet dat ik een kaart kan lezen, dat ik later mijn eigen huis betaal, dat ik vakantiejobs doe. Dat ik zelfstandig kan zijn. Hij heeft me al uitgenodigd voor zijn trouw volgend jaar, hij is 22 dus dat zit eraan te komen. Zijn ouders betalen alles voor hem tot hij een confortabele job heeft. Deze week vertelde zijn moeder hem dat ze een kadotje had. Hij heeft een huis gekregen.voor de rest is hij zeer tof, lig vaak in een deuk met hem, kom er goed mee overeen.
Voor de rest is het hier weer ongelofelijk warm, de winter heeft precies maar een week geduurd…
December 30th, 2007 at 9:12 pm
hallo els
tof spannend leuk het beste wat ik heb gelezen over thailand komt van jou
weet pas van vandaag over deze blog heb wim gebeld om een hem een goed jaar 2008 te wensen ook voor jou natuurlijk de 6 maanden zullen vlug gedaan zijn met al jouw toffe toestanden ik hoop dat je altijd voorzichtig bent goed dat je die sukkelaars daar kan helpen in het mogelijke hopelijk laat je je toch niet te veel meeslepen in hun miserie
we zijn heel blij dat het goed gaat met jou en dat je voldoening hebt met de hulp die je die thai kan geven we wensen jou daar nog veel moed en dat je daar nog veel toffe dagen ga beleven in 2008 zijn we zeker vele groetjes van yves sophie en eline